Even voorstellen

Ik ben Arjan
van Gent, ik ben van april 1969 en woon in het landelijk
bekende West-Knollendam. Dit ligt zeg maar tussen Amsterdam en Alkmaar,
de gemeente waar ons dorp toe behoort is Zaanstad. Ik ben getrouwd met
Monique en ik ben de beste en de enige duivenliefhebber in ons dorp.
Ik speel alleen maar de overnachtfond en probeer met beperkte middelen
(ik wil ook nog op vakantie en andere leuke dingen doen) zo ver mogelijk te
komen. Dus geen dure duiven kopen e.d.
Ik vlieg bij de
vereniging Zaanstreek Noord in Wormerveer, nationaal en voor
Noord-Holland het internationaal inkorfcentrum.
Ik woon er
sinds de zomer van 1996. Ik heb toen gelijk een DUMO hok
gekocht en neergezet.
Hierop zijn
late jongen gekomen, welke vooral tot doel hadden om te kijken hoe de duiven
op
het hok en hoe
het hok op de duiven reageerden. Voor 1996 heb ik met mijn vader gespeeld
op
een hokje van even
3 meter met twee afdelingen. We vlogen vooral de vluchten tot 600 km
en dan op
nest. We konden
daar echter niet groter of anders en de duiven waren gewoon niet
regelmatig in
vorm. Uitschieters waren
er wel, maar niet bijzonder.
Door mijn werk
heb ik gekozen om overnacht te gaan spelen. Het soort duiven is namelijk niet
zo gevoelig
voor veranderingen in verzorging qua tijd, regelmaat e.d.
Het hok wat ik
heb gekocht bestaat uit drie afdelingen en een gang. Later is er een ren
gekomen aan
het jonge duivenhok. In 1997 zaten er op het oude hok bij mijn vader nog de
duiven waarmee we toen
vlogen. Deze zijn er in de loop van de jaren uitgefaseerd en vervangen door
duiven met overnachtbloed.
De keuze was niet zo moeilijk. Een vriend van mij speelt al jaren overnacht en
daar kwamen de eerste duiven
vandaan. Tevens had ik na de verhuzing wat meubelen gekocht en daardoor kwamen
in 1997 en 1998 de
eerste Eijerkamp duiven. Hier heb ik in eerste instantie gekozen voor de
Mullerduiven, daar je die op deze
manier redelijk dicht bij de bron kan en kon halen.
Ook in de
volgende jaren zijn er diverse Eijerkamp-duiven richting West-Knollendam
gekomen en ik moet
zeggen, in kruising beginnen ze hun vruchten af te werpen.
Ik speel voor
mijn plezier met de duiven en dus voor mijn ontspanning. Ik kan genieten van
het thuiskomen
van de duiven, vooral met de vitesse en midfondvluchten als de duiven achter
elkaar als tijgers naar
beneden duiken. Natuurlijk is het wennen in het begin, dat je met deze
vluchten en ook met de jonge
duivenvluchten gewoon 20 tot 30 minuten te laat zit. Maar dan komen, als ze
goed zijn, de duiven
chter elkaar. Ook het opleren van de jonge duiven vind ik nog steeds erg
apart. Soms is het zo, dat
het koppel wel 2 en een half uur onderweg is van 10 kilometer.Of het is zo dat
de duiven 1 voor 1
komen en dan twee dagen lang. Ik ga altijd pas tellen na een dag of twee, want
er zijn jongen die
er in het begin een sport van maken om te overnachten. Ik heb het eens twee
jaar bijgehouden in
welke volgorde de duivn thuiskwamen, maar het is regelmatig voorgekomen dat
diegene die erg laat
kwamen nu reeds meerdere overnachtprijzen hebben gewonnen en die die snel
kwamen ook. Het is
dus maar net hoe zo'n duif zich ontwikkeld.
Historie
Ik ben in de zomer van 1996 verhuisd naar de huidige woning en ben toen opnieuw begonnen
met overnachtduiven. Ik heb een ronde jonge duiven van de duiven die mijn vader en ik
toen hadden, meegenomen.
Mijn vader en ik hebben tot dat jaar samen duiven gehad op het "ouderlijk" hok. Hier was
slechts ruimte voor 1 nestafdeling en een jonge duivenafdeling.
Tevens was er een verschil in sportbeleving. Pa is een echte kweker, en dit is wat hij
nu nog steeds doet. Mijn kwekers worden door mijn Pa zeer goed verzorgd en dit scheelt mij
natuurlijk veel werk. Ik ben hem hiervoor zeer veel dank verschuldigd.
De jongen werden gekweekt en op het hok gezet vooral om het nieuwe hok, dat ik heb
aangeschaft bij de firma Dumo, te testen en te kijken hoe één en ander beviel in en rond
het hok. Tevens zijn de eerste versterkingen via Cliff Krancher en Gerard Dekker op het
kweekhok beland. In de jaren daarna verdwenen er steeds meer van de oorspronkelijke duiven
en werd het kweekhok samengesteld zoals dit nu is, gericht op de overnachtfond.
Het vlieghok
Het vlieghok bestaat uit drie afdelingen. Links 1 afdeling voor de weduwnaars. Naast de
gang zitten de weduwduivinnen en op de rechterhoek zitten de jonge duiven, welke ook nog
een rennetje van 1 meter bij 1,50 meter hebben. Deze ren staat altijd open, behalve bij
zware storm.
Het hok staat op het westen.

Jonge duiven
Elk jaar is er plaats voor ongeveer 35 jonge duiven, welke met de jonge duivenvluchten worden
opgeleerd. Deze worden niet geklokt, alleen wanneer er een paar worden doorgespeeld naar
Orleans (afhankelijk van rui e.d.) , dan wordt er op de laatste drie vluchten een klok gesteld.
De jonge duiven worden niet verduisterd en worden zo snel mogelijk opgeleerd, zodat hier
de tijd voor genomen kan worden. Niet dat deze veel worden opgeleerd, maar in april/mei
zijn er meer mooie opleerdagen met een wind zonder oost, dan in juni en juli. Totaal aantal
opleringen zit tussen 5 en de 6. Vanaf winter 2001 zitten de duiven in deze afdeling op houten
roosters. Vanwege de tijd maakte ik maar 1 keer per 2 weken schoon, wat mijzelf totaal
niet beviel. Ik hou namelijk van een net hok, dus of met een nette droge mestmethode of
geschrapt...


Oude duiven
De oude duiven worden op totaal weduwschap gespeeld. Hiervoor is gekozen om met relatief
weinig duiven, toch redelijk veel vluchten te kunnen vliegen. Tevens wordt er ook meer van
de duivinnen bekend, wat niet het geval is met traditioneel weduwschap. De weduwnaars worden
voor het eerst gekoppeld rond 1/2 maart. Elk jaar is het weer de keuze of ik ze op een
jong laat komen of niet. Voordeel van een jong vind ik persoonlijk dat de weduwnaars
zich meer aan hun nestbak gaan hechten en als nadeel is dat de rui eerder in kan vallen.
Daar ik geen jongen van de weduwnaars wil hebben, omdat ik mijn kweekhok nog goed moet
uittesten, moet ik of eieren over gaan leggen of toch van enkele koppels jongen aanhouden.
De duiven worden zo gekoppeld dat deze rond het weekeinde van Etampes, de eerste
dagfondvlucht van Noord-Holland op weduwschap gaan. Dit met het oog op St. Vincent, want
staan de duiven ongeveer 3 weken op weduwschap.

Een gedeelte van het dofferhok. Het weduwduivinnenverblijf !
De jaarlingen vliegen in principe het dagfondprogramma, met als mogelijkheid dat ze een
overnachting meepakken. Dit wordt dan meestal de tweede Mountauban of Bergerac.
De tweejarige krijgen als eerste vlucht Bordeaux of de eerste Montauban, waarna ze nog 1 of
twee vluchten krijgen. De driejarigen of ouder beginnen met St. Vincent. Naargelang de
resultaten van voorgaande jaren en dit jaar, gaan zij verder op de overnacht of op de ZLU
vluchten. De ZLU vluchten worden gezien als een tweede discipline voor duiven die op de
overnacht te laat en te fit thuiskomen.